Op 1 juni 1985 hield de Britse politie in de buurt van Stonehenge een colonne zogenaamde new age travellers tegen. Daarmee wilde men verhinderen dat het Stonehenge Free Festival zou plaats vinden. Na een impasse van enkele uren besloot de politie om iedereen uit konvooi te arresteren. Het gevolg was “the battle of the beanfield” waarbij met vol enthousiasme op alles werd ingeslagen wat een alternatief uiterlijk had; kinderen en zwangere vrouwen inbegrepen. De grote mijnstaking was in maart beëindigd en de agenten waren al sinds maanden niet meer lekker los gegaan. Bij sommigen werd het pacifisme er voor altijd uitgeslagen. “If you have been hit around the head with a truncheon, you don’t feel the same as you did before”, aldus een van de travellers. IJzeren Maggie was er al met al niet rouwig om en verklaarde 4 dagen later in het Britse parlement: “I am only too delighted to do anything I can to make life difficult for such things as hippy convoys.”

Maar goed, dat is allemaal al weer een dikke twintig jaar geleden en in de tussentijd hebben Britse archeologen de kans gehad om in en rond Stonehenge het nodige te onderzoeken zonder dat ze daarbij door hippies en ander “langharig werkschuw tuig” voor de voeten worden gelopen. Niet ver van Stonehenge is een grote neolithische nederzetting gevonden die uit de zelfde tijd stamt. Dit dorp stond pal naast de houten versie van Stonehenge; de Durrington Walls. Behalve wat reliëf en verkleuringen in de grond is daar natuurlijk weinig van terug te vinden. Durrington is gericht op de midwinter zonsopkomst, terwijl Stonehenge zich richt op de midwinter zonsondergang. Professor Michael Parker Pearson denkt dat “the latest finds indicate that Durrington and Stonehenge represent the domains of the living and the dead, respectively—Durrington’s temporary wooden circle symbolizing life, and Stonehenge’s permanent megaliths symbolizing death.” Terwijl het bij Stonehenge een behoorlijk dooie boel bleef werd er bij de buren in ieder geval goed gefeest: “Large quantities of pottery fragments and animal bones found at Durrington appear to support this idea. Prehistoric pigs’ teeth from the site suggest the animals were slaughtered when they were nine months old, which would put their butchering during the winter solstice period—perhaps just in time for feasting…People came from all over southern Britain to feast and party.”

En daarmee zouden we dus kunnen concluderen dat de festivals die in de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw bij Stonehenge werden georganiseerd dus helemaal fout zaten qua locatie. Als de new age travellers die bewuste dag in 1985 niet naar Stonehenge waren gereden, maar gewoon naar Durrington Walls, dan hadden ze daarmee een feesttraditie van meer dan 4500 jaar geleden nieuw leven ingeblazen. Met als prettige bijkomstigheid dat ze dan waarschijnlijk ’s anderdaags alleen maar koppijn hadden van twijfelachtige drugs en niet van politieknuppels.