Sinds jaar en dag bestaat de misvatting dat Adolf Hitler’s boek "Mein Kampf" een verboden boek zou zijn in Duitsland. Het ligt echter iets genuanceerder. De deelstaat Beieren is eigenaar van het boek en laat simpelweg geen herdruk toe. Het copyright dat Beieren bezit loopt echter af in 2015. Om te voorkomen dat over 5 jaar louter neo-nazi’s met goedkope pockets op kringlooppapier de markt gaan verzadigen heeft men in Beieren besloten dat er wetenschappelijk geannoteerde uitgave moet komen die hieraan een tegenwicht moet gaan bieden. Het gerenommeerde Institut für Zeitgeschichte gaat zich aan deze taak wijden. Er zijn echter ook twijfels over een dergelijke geannoteerde editie: "How can you annotate an 800-page monologue exposing Hitler’s insane worldview? After every single line you would have to write, ‘Hitler is wrong here,’ and then ‘Hitler is completely off the rails here,’ and so on.", aldus Wolfgang Benz van het Zentrum für Antisemitismusforschung. Tja, het kan anders best interessant zijn wat er zoal door de dames en heren historici in de kantlijn wordt gekrabbeld. Maar aan de andere kant er is ook nog best te leven met een ordinaire ‘in your face’ uitgave van Mein Kampf. Alsof iemand opeens een nazi zal worden na het lezen van dit boek. Daar zal wellicht toch iets meer voor nodig zijn; vier vergeefse jaren in de loopgraven, een vader als douanebeambte of een afwijzing van de kunstacademie, ik noem maar wat. Je mag je trouwens afvragen waar men zich druk over maakt. Als puntje bij paaltje komt kun je op het internet met één klik al kennis nemen van Hitler’s gedachtegoed. klik hier voor Mein Kampf "im Original Verfassung", hier om een mooie pocketuitgave bestellen bij Amazon voor nog geen $15,-, hier voor de Nederlandse uitgave (© Nederlandse staat) op Radio Islam (weet Geert hier van?), en hier en hier op MP3 voorgelezen door de een of andere ex-BDM-ster; lekker handig tijdens het joggen of op de stormbaan. Copyright? Welk copyright? Het is maar goed voor Hitler dat er in zijn tijd geen internet was anders was hem zijn grootste bron van inkomsten, meer dan 1 miljoen Reichsmark, door de neus geboord.
Mein Copyright
Teppichfresser
Ergens in de zomer van 1945, na de val van Berlijn, bezocht een soldaat van het Britse ‘Green Howards’ regiment de bunker van Hitler. Tja, en wat doet een goed soldaat bij een dergelijke gelegenheid? Die zorgt ervoor dat ie een mooi souvenir overhoudt aan zo’n memorabel bezoek. Helaas waren velen hem al voor geweest; nergens een fraaie Luger, IJzeren Kruis of ss-dolk te bekennen, en als gevolg moest hij zich tevreden stellen met een stukje van Hitler’s tapijt.
Digitaal Slagveldtoerisme II
Op het Forum Eerste Wereldoorlog is het jaar ingeluid met de stelling: “De Iran-Irak oorlog wordt vaak vergeleken met WO1. Terecht of onterecht?” Om de discussie op gang te brengen werd er verwezen naar een artikel over de Iran-Irak oorlog dat een jaartje terug verscheen op GeschiedenisNieuws. Zijn er dus blijkbaar toch nog mensen die de weg weten te vinden naar een obscure blog als deze. Voorwaar, dat verheugt mij bijzonder.
Geen kwaad woord over opa Stalin
Yevgeny Dzhugashvili (73) is een man met een missie; het zuiveren van zijn opa’s naam, Joseph Dzhugashvili, beter bekend als Stalin. Sommige mensen krijgen direct een vies smaakje in de mond bij het zien van het woord “zuiveren” in combinatie met “Stalin” maar volgens zijn kleinzoon is dat geheel onterecht. Volgens hem was zijn grootvader een nederig genie dat de Sovjet-Unie industrialiseerde en versterkte. Van de meedogenloze terreur van Stalin, die zijn weerga in de geschiedenis niet kent en miljoenen het leven heeft gekost, wil hij beslist niets weten. Sterker nog; Yevgeny Dzhugashvili heeft het helemaal gehad met dit soort ‘aantijgingen’. Zo zeer zelfs dat hij een rechtszaak is begonnen tegen de krant Novaya Gazeta. Dzhugashvili eist 10 miljoen roebel (ongeveer €230.000,-) omdat de eer en waardigheid van Stalin in twijfel is getrokken door een artikel waarin ten onrechte zou zijn beweerd dat Stalin persoonlijk de executiebevelen van duizenden Sovjet-burgers en buitenlanders ondertekende.
(more…)
Spion Tolkien
Tegen het eind van de jaren dertig van de vorige eeuw zagen de Britten het spreekwoordelijke lijk al drijven; oorlog met Nazi-Duitsland leek onvermijdelijk. Stilaan bereidden de Britten zich voor op de komende oorlog. Dit betekende niet alleen herbewapening, maar ook een grotere inspanning op het gebied van inlichtingenwerk. Duitse codeberichten waren complex en bleken zeer moeilijk te kraken, vooral de berichten van codeer-machines als Enigma en Lorenz. De Government Code and Cypher School (GCCS) struinde de Britse academische wereld af op zoek naar toekomstige codebrekers; wiskundigen, historici, taalkundigen, allerlei disciplines konden hun steentje bijdragen. En zo kon het gebeuren dat op 27 maart 1939 een hoogleraar Oudengels (Angelsaksisch) zich meldde bij GCCS en een driedaagse training kreeg. De kandidaat bleek geschikt en enthousiast, maar om onduidelijke redenen ging hij niet in op het meer genereuze aanbod van £500, – (naar huidige standaarden £50.000) om te gaan werken voor de inlichtingendienst. Professor J.R.R. Tolkien keerde terug naar Pembroke College, Oxford. (more…)
Festival Levende Geschiedenis
Op 26 en 27 september zal in Beers (NBr) de 2009 editie van het Festival Levende Geschiedenis plaatsvinden. Volgens de organisatoren ‘het grootste re-enactment in Nederland’ en dat zou best eens kunnen kloppen; tal van re-enactment groepen zullen acte de presence geven. De verscheidenheid aan gepresenteerde tijdvakken niet alleen enorm maar vaak ook verrassend zoals ik tijdens de vorige editie al mocht constateren. Re-enactors van de Tweede Wereldoorlog, Middeleeuwen, Romeinse tijd en Napoleonistische oorlogen waren uitaard goed vertegenwoordigd. Maar daarnaast waren er ook groepen die minder voor de hand liggende zaken verbeelden zoals de Boerenoorlog, het wilde Westen, de Vietnamoorlog en het Oost-Duitse Volksleger. Het meest opzienbarend vond ik een groepje Nederlandse dienstplichtigen uit de koude oorlog. Ik kan me helemaal inbeelden hoe die groep tot stand was gekomen. Een paar lui had op zolder nog een plunjebaal met PSU liggen en, verrek, het bleek allemaal nog te passen ook. Enfin, en de rest zal wel geschiedenis zijn, neem ik aan.
Het Festival Levende Geschiedenis staat uiteraard voor een belangrijk deel in het teken van de militaire geschiedenis. Dat wil niet zeggen dat andere zaken niet aan bod komen. In de verscheidene kampementen die worden opgeslagen komen ook veel aspecten van het dagelijkse leven uit de verschillende tijden aan bod. Het thema van dit jaar “Smaken van toen” sluit daar mooi op aan en er zal dus historisch verantwoord gekookt en gegeten worden. Verder zijn er de gebruikelijke veldslagen, exercities, demonstraties en, voor de echte liefhebber, een historische modeshow. Vorig jaar was het prachtig nazomerweer, hopelijk dit jaar ook. Ga kijken als je de kans krijgt vooral als je kinderen hebt; die vinden het helemaal prachtig. Nou ja, helemaal… buiten dat geknal dan.
Mannen met ballen
Het gerucht dat Hitler maar één bal zou hebben gehad gaat al jaren rond. Eind 2008 was er weer het en ander om te doen geweest, want het bewijs zou nu eindelijk zijn geleverd. Uiteindelijk bleek het een verhaal uit tweede hand te zijn, nota bene opgetekend door de Britse tabloid The Sun. Erg geloofwaardig kwam het niet over. Laten we het er op houden dat het dossier betreffende Hitlers bal(len) nog niet is gesloten.
Ondertussen is het bericht opgedoken dat Hitlers grote vriend en collega Generalissimo Franco het zo goed als zeker met een bal moest stellen: “…Ana Puigvert, who is a doctor, is quoted claiming that her grandfather Antonio Puigvert, a urologist known to have had Franco as a patient, had told her that the dictator only had one testicle. It is thought his loss stemmed from a war injury in 1916 when Franco was wounded during battle at El Biutz, near Ceuta, which today is a Spanish enclave on the Moroccan coast.” Het feit dat pas 3 jaar nadat Franco in huwelijksbootje (1923) was gestapt er een kind werd geboren is natuurlijk veelzeggend. Franco was van huis uit aarts-Katholiek en je zou verwachten dat er binnen de kortste keren een hele trits aan kinderen zou zijn geproduceerd, maar het bleef bij die ene. Qua reproductie zat er duidelijk iets fout.
Dictators worden meestal neergezet als ‘mannen met ballen’, maar dit soort berichten zet je wel weer aan het denken. Hoe zit het eigenlijk met al die andere beruchte dictators? Had Stalin ook een ‘gemis’? Was Mussolini minder bedeeld? Moest Mao het met weinig stellen? En zo ja, is er dan een verband tussen dictatoriaal gedrag en het tekort aan ballen? Vragen, vragen , vragen…
The Portrait of the Artist as a Young Man
“…toen mij voor de eerste maal – nadat ik wederom vaders lievelingsdenkbeeld had afgewezen – de vraag werd gesteld, wat ik nu eigenlijk WEL wilde worden en ik vrijwel zonder voorbereiding mijn besluit – dat intussen reeds vast was komen te staan – eruit flapte, was vader eerst sprakeloos. “Schilder? Kunstschilder?” Hij twijfelde aan mijn verstandelijke vermogens, meende misschien ook niet goed gehoord of verstaan te hebben. Toen ieder twijfel dienaangaande uit de weg was geruimd, en hij vooral de ernst van mijn bedoeling voelde, verzette hij zich daartegen met geheel zijn wil en al zijn energie. Zijn beslissing was zeer simplistisch; er was geen sprake van, dat ook maar enigszins onderzocht werd of ik misschien inderdaad geschikt was voor dit beroep. “Kunstschilder, nee, zolang ik leef, nooit.” (Adolf Hitler – Mein Kampf)
CSI Scotland verknoeit archeologische vondst
Er wordt beweerd dat er veel overeenkomsten zijn tussen de technieken en werkwijzen van archeologie en die van strafrechtelijk forensisch sporenonderzoek. Dat zo iets niet perse het geval hoeft te zijn bewijst een recent voorval in Schotland waarbij een 4000 jaar oud graf uit de Bronstijd door de politie werd beschadigd.
170 kilometer lang aquaduct
(klik op de afbeelding voor een vergroting)
Reg:“And what have they [the Romans] ever given us in return?!”
Brian: “The aqueduct?”
Reg: “What?”
Brian: “The aqueduct?”
Reg: “Oh, yeah yeah, they did give us that. That’s true.”
Het is onvermijdelijk dat dit artikel moet beginnen met bovenstaande Monty Pyton quote. Zeg Romeinen en je zegt automatisch aquaduct. In het grensgebied van Syrië en Jordanië liep er een van de stad Dilla naar Gadara (Voor de Monty Pyton fans: een deel van het toenmalige operatiegebied van het People’s Front of Judea) over een verbazingwekkende afstand van 170 kilometer. Nog opzienbarender is het feit dat een groot deel van het aquaduct uit 3 tunnels bestond van respectievelijk 1, 11 en 94 kilometer; in totaal 116 kilometer.